01-05-06

Geneesmiddelen, pro of contra?

Onderzoeken wijzen aan dat Belgen vrij snel naar geneesmiddelen grijpen. En meer dan eens wordt de geneesmiddelenindustrie terecht of ten onrechte onder vuur genomen. Maar een tijdje geleden werd ik geconfronteerd met de kracht van geneesmiddelen en het resultaat was verbluffend.

 

Tijdens een opleiding leerde ik een jongeman kennen. Het prototype van de vrolijke, goedlachse Vlaming, een bon vivant in hart en nieren, grappend en grollend, aardig en voorkomend. Het enige wat ik vreemd aan hem vond, was zijn stiptheid (wat voor 99% van de rest van de bevolking dan weer zeer normaal zou overkomen gezien mijn zeer abstract gevoel voor tijd). En als er ’s avonds een feestje aan de gang was, verdween hij soms zeer discreet. Maar verder, een mens zoals jij en ik. Tot hij me enkele dagen later zijn verhaal deed: over de pijn van het zijn, over zijn veranderende gemoedsgesteltenissen: de ene dag beklom hij de Mount Everest, de andere dag kleurde hij alles zwart, over de andere mensen mensen waarmee hij samenleefde en over de grootste van zijn angsten: de isolatiekamer waar hij steeds weer verzeilde als hij het te bont gemaakt had. Ik kon nauwelijks geloven dat de man die voor me zat, uit een psychiatrische instelling kwam. En toch. Wat maakte dan dat hij “normaal” door het leven ging? Een dagelijkse pillencocktail waarvan één me zou volstaan om twee dagen en nachten na elkaar te slapen. Die cocktail én regelmaat. Een onvoorziene omstandigheid was fataal voor hem.

 

Of het om een gelijkaardig ziektepatroon ging, weet ik niet, maar ik herinner me een interview met de theatermaker Jan Decorte in Humo, waarin hij zijn “genormaliseerd” bestaan ook weet aan de dagelijkse inname van een geneesmiddelenmix.

 

M’n hoed af voor de uitvinders van dergelijke producten.

 

21:16 Gepost door lila | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.