01-05-06

"Ordnung muss sein" of burgerzin?

Ik was de voorbije drie dagen voor een blitzbezoek in Duitsland. Duitsers zijn meestal niet erg geliefd bij andere volkeren. Een herinnering aan de voorbije wereldoorlogen? Hun houding in het buitenland, waarbij het voor ze vanzelfsprekend is om alles te vinden wat ze ook thuis hebben? Hun manier om dingen te vragen, te commanderen, hun wetten en regeltjes aan iedereen op te leggen? Zijn het clichés of waarheden? Wie zal het zeggen. Mijn bezoek liet eerder een positieve indruk na. Communicatie tussen mensen op de trein. Een beleefde, zelfs hartelijke bediening in winkels. Een bereidheid om je te helpen. En ja, zelfs de zin voor organisatie maar dan op een degelijke en efficiënte wijze zonder bemoeizucht en de voorgenoemde wetten en regels. En zelfs als je geen hulp vraagt, staan ze voor je klaar. Zo had ik een halte gemist en moest te voet, gepakt en gezakt als een ezel langs de Moezel een heel eindje teruglopen naar een stadje. Op een half uur tijd zijn twee wagens spontaan gestopt om me een lift aan te bieden! En dat ik met modderschoenen in hun nette wagen stapte, deerde ze ook niet. Ik weet het niet, maar ik vraag me af hoe lang ik hier in België zou moeten gewacht hebben, eer iemand me zou meegenomen hebben. Zelfs als ze amok maken, zijn Duitsers nog enigszins gedisciplineerd. Toen ik rond half elf ’s avonds het station van Trier buitenkwam, was een groepje jongeren met zwarte leren broeken en een overjarig punkkapsel met flessen aan het zwaaien en luidruchtig aan het roepen en tieren. Het was geen aangenaam

21:15 Gepost door lila | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.