01-05-06

Rotterdam, here I come!

Rotterdam, here I come!

 

Barcelona, New York, de steden die miljoenen toeristen lokken en blijven lokken, iedereen wil er op een dag heen- of teruggaan. Ook ik. Maar voor Barcelona en New York wordt het Rotterdam. “Rotterdam!”, stamelen vrienden. Wat ga je daar gaan zoeken? Een moderne stad en dat is het.” Anderen die erheen geweest zijn, raden het me af: “Er is niets te zien, het is tijdverlies”. En toch wil ik erheen. Liefst deze zomer.

 

Het begon met foto’s van Hotel Bazar Bizar, waar je kan kiezen tussen kamers in drie verschillende stijlen: Oosterse, Zuid-Amerikaanse en Arabische. Ik voelde me enorm aangetrokken door de feërieke lichtjes en de stoffen van de Arabische kamers, door de eenvoud en inventiviteit van de Zuid-Amerikaanse kamers en door nog zo veel meer. Het hotel heeft een multicultureel restaurant waar je hapjes uit de hele wereld kan eten. Het nodigt uit om er een plaatsje te reserveren, in het bord van je buren te gluren, de exotische geuren op te snuiven. Kortom, ik was verkocht!

 

Even later vertelde een Nederlandse vriendin me over een hotel in Rotterdam dat voorheen dienst deed als voormalig kantoorgebouw van de Holland-Amerikalijn. Ook dat sprak tot m’n verbeelding. De informatie bleek naderhand ook correct: Hotel New York. Al was het maar als instapje voor de overstap naar New York. En dan nog graag met de boot, zoals in de tijd van toen.

 

Dus twee nachten gegarandeerd of tweemaal Rotterdam. Is er dan overdag genoeg te doen? Je hebt de Kunsthal, het NAi en het museum Boijmans van Beuningen. En nu ik toch bezig ben, ga ik ook maar het lijstje van de andere leuke adresjes af. Eten in ’t Scheepvaartkwartier: Rosso, Land van Waas, Fugu, Zinc, Huson, Zenne!!! (ook in Nederland?), Zeezout en Parkheuvel. Voor een biertje kan je terecht bij: Loos, de Witte Aap (alleen al voor de naam mijn favoriet) en het Westerpaviljoen. Winkelen: De Witte de Withstraat en de Van Oldenbarneveltstraat. (Bron: hotelB&B 2005 van Feeling, editie 2005).

 

Tijdens een – slechte maar met m’n centjes duurbetaalde - cursus scenarioschrijven die ik ooit volgde, zat een jongeman uit Nederland. Hij had een heel leuke kortfilm bedacht over een vrouw die in een groezelige, grimmige buurt woont temidden van onbetrouwbare, louche manspersonen. Bij de beschrijving dacht ik aan wijken in Johannesburg of Nairobi . Toen ik hem zei dat het wel duur zou zijn om die hele equipe te laten overvliegen naar Afrika, keek hij me verbaasd aan en zei: “Dat hoeft niet. Ik heb het allemaal bij de deur waar ik woon. In Rotterdam”… Eergisteren ben ik gaan luisteren naar een boeiende lezing van Dick Lockhorst, een man van PvdA, die de deelgemeente Charlois niet wil opgeven en actie voert tegen de verloedering, verkommering en vooral de criminaliteit in de wijk. Er zaten hoop en al twintig mensen in het Beurscafé, al hadden er naar mijn mening, zeker 300 mogen zitten. Vreemd om de kordate maatregelen te horen uit de mond van een PvdA’er, maar ik geloof wel in zijn aanpak. En bewonder zijn doorzettingsvermogen. Hij sprak in dezelfde trent als Marion Van San. Ook die

21:13 Gepost door lila | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.