01-05-06

Zoon

(titel ontleend aan een recensie in een Franse krant)

 

De naam Thierry Michel zei me niets, maar sinds “Congo River” is hij in mijn geheugen gebeiteld. Hij is een Belg die documentaires maakt, met een voorliefde voor Afrika en meer bepaald Congo. Voordien bracht hij al “Mobutu, roi du Zaïre” uit.

 

Een schip vaart de Congo af, van monding tot bron. Aan boord verblijft een bont gezelschap, een microkosmos op zich, waardoor we ondergedompeld worden in de Afrikaanse maatschappij en haar gewoonten en gebruiken. Elke dag heeft zijn eigen verhaal. De ene dag wordt er gedronken op de geboorte van de dochter van de kapitein, de andere dag is het gevaarlijk varen tussen de zandbanken door en mensen oppikken van een schip dat wel gestrand is. Betrouwbaar navigeermateriaal is niet of nauwelijks aanwezig, de stuurlui verhelpen zich dan maar met een stuk kaart en vertrouwen in hun ervaring. Bij stormregen en onweer beschermen de reizigers zich onder primitieve luifels, lozen op geregelde tijdstippen het water en kijken stil voor zich uit, wachtend op letterlijk en figuurlijk betere tijden. Als het mooi weer is, eten ze aap die aan boord gebarbecued wordt (Gaia zou eens moeten weten!) of zingen zacht liedjes. Het leven aan boord gaat rustig verder. En zoals de kapitein op het einde van de tocht besluit: het was een zeer goede vaart, er is niemand gestorven.

 

De boottocht is al een avontuur op zich, maar de oevers zijn nog veel boeiender. Het schip houdt halt bij wat ooit de befaamde landbouwuniversiteit van Yangambi was. Nu ligt het gebouw er op één professor na, verlaten en desolaat bij. We brengen een bezoek aan het geboortedorp van Mobutu, waar alle elektrische infrastructuur ingepland werd om nooit te functioneren. De ruïnes van zijn megalomane villa worden volledig overwoekerd door welig tierend onkruid. Getuigen van een vergane glorie. Een volgende halte voert naar de alom gevreesde Mau-Mau krijgers waar Michel door de leider zelf ontvangen wordt. Je moet gewapend zijn met een flinke dosis lef om dergelijke man te interviewen. Daarna volgt een ontmoeting met één van hun slachtoffers: een jonge vrouw die meermaals door hen verkracht en gefolterd werd en wezenloos voor zich uitstaart.

 

Wat maakt “Congo River” zo sterk? De film brengt een boeiend en beklijvend beeld van het huidige Afrika in al zijn facetten. Dé vondst is de montagetechniek waarbij het oude archiefmateriaal vermengd wordt met huidige beelden en de realiteit van vandaag nog prangender wordt, het verschil nog groter. Tot op zekere hoogte kan je de documentaire vergelijken met “Darwin’s nightmare”. Al vind je er niet het grimmige, donkere en fatale in terug. In “Congo River” leeft staat het land aan de rand van het failliet, maar de bevolking is springlevend.

21:19 Gepost door lila | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

De acht van stanleystad,een weerzinkwekkende gijzeling


Berichten: 4

Woonplaats: Leopoldsburg

Geplaatst: Wo Okt 18, 2006 4:39 pm Onderwerp: De acht van Stanleystad Een mensonterende gijzeling.

--------------------------------------------------------------------------------

Ik ben Roland Marico, geboren te vlamertinge (Ieper).Woonplaats: Guillaumelaan 5 Leopoldsburg 3970 Telf: 011-747782 Gsm:0475664281 Email: roland.marico@telenet.be.Als militair heb ik twee maal verplicht geweest naar Congo te vertrekken Ik ben gevangen genomen door de rebellen, en zes maand opgesloten in een cel, waar ik gefolterd en mishandeld geweest ben.Ik heb een boek geschreven over deze gijzeling Prijs: 12,70 euro.Voor meer informatie,tik mijn naam in opGOOGLE (roland marico) en bekijk alle sites van de ACHT VAN STANLEYSTAD.Het zal mij veel plezier doen een email te mogen ontvangen .De beste groeten en tot binnen kort.

Roland

Gepost door: roland | 25-11-06

De commentaren zijn gesloten.