31-05-06

Duivenpension in Anderlecht sluit zijn deuren

In een vroeger stukje “Vreemde Geluiden” had ik het over de ontdekking van duiven in m’n terrraskast. In het begin vond ik het tafereel aandoenlijk: een moederduif die haar ei uitbroedt. Enkele dagen erna zag ik dan het borelingetje en ook dat was nog mooi. Na een maand huisden zes duiven in m’n terraskast en was m’n piepkleine terrasje een openbare schijtplaats geworden. En dit is net iets van het goede teveel. Gisterenavond ben ik m’n terras met grote emmers water beginnen overspoelen en heb al een eerste en tweede kuisbeurt achter de rug. Deze namiddag volgt een grondige poets- en opruimbeurt van de terraskast. Sorry duiven, al hoor ik zo graag jullie gekoer. Het is zomer, het is warm, er zijn voldoende bomen in de tuinen, en ook jij kleintje moet uitvliegen. Zo gaat dat nu eenmaal in het leven. Vanmorgen zaten er nog drie in de kast. Ik maak heftiger gebaren in de hoop van ze zullen wegvliegen. Junior zat op de richel van de deur. Ik schudde met de deur en klopte er wat op om hem weg te jagen. Het enige effect was dat hij heel bang en in paniek begon heen en weer te trippelen over de rand maar wegvliegen, nee. Met excuses voor het woordgebruik maar welgepast voor de omgevingsomstandigheden: een schrikschijter op m’n terras. Vanavond sluit het pension onherroepelijk zijn deuren.

 

Heeft dit verhaal ook goede effecten? Ongetwijfeld. Ik ruim m’n terraskast op, de druk om deze zomer wat te doen met het terras verhoogt en met een komst van één of twee katten in het verschiet, zal ik nooit meer m’n neus optrekken als ik weer eens een kattenbak verversen moet.

 

Het doet me denken aan een joods verhaaltje. Een man gaat naar de rabbi en klaagt over zijn vrouw. “Rabbi, ik hou het niet meer uit, m’n vrouw is onmogelijk, wat moet ik doen?”. De rabbi antwoordt: “Haal jouw schoonmoeder in huis”. De man antwoordt: “Maar rabbi, zij is nog erger dan mijn vrouw”? De rabbi: “Haal haar in huis”. Na twee dagen komt de man terug en zegt: “Rabbi, ik hou het echt niet uit!” Waarop de rabbi zegt: “Haal die vreselijke buur van jou in huis”. De arme man haalt zijn vreselijke buur in huis. En zo gaat de man altijd maar heen en weer en gebiedt de rabbi hem alsmaar meer vreselijke mensen in huis te halen. Als het daar op een ark van Noé begint te lijken, en de man nogmaals aanklopt bij de rabbi, zegt de rabbi hem: “Ok, stuur iedereen nu weg op je vrouw na.” Waarop de man ’s anderendaags bij de rabbi aanklopt en met een gelukzalige glimlach zegt: “Rabbi, ik ben nog nooit zo gelukkig geweest!”.

18:38 Gepost door lila | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.